Archive of ‘Geloof’ category

God in het hier en nu

Zo’n morgen. Dat de wekker gaat en je dat niet wilt geloven. Dat je de naderende dag al voelt drukken op je schouders. Dat je gedachten in een paar seconden versnellen tot full-speed, en je bedenkt wat er allemaal moet lukken vandaag – en wat er daardoor allemaal niet gaat lukken.

Zo’n morgen. Dat het 20 minuten duurt voordat dochterlief zich heeft aangekleed. Dat zoonlief weigert te luisteren naar boze terechtwijzingen. En de tijd genadeloos doortikt, de seconden weg tikt tot de run naar school gemaakt moet worden.

Vertraag, vertraag

Zo’n morgen. Waarop ik mezelf toespreek. “Vertraag, vertraag…” (meer…)

Gezinsmoment: bidden met kinderen #2

He-le-maal vol was ‘ie: de ‘gebedsparaplu’ van vorige week. Elke dag werden er heel wat briefjes en voorwerpen in het gebedskoffertje gestopt. Briefjes die we ’s avonds in de paraplu hingen. En op die briefjes allemaal dank- en gebedspunten: danken voor lekker fruit, voor mooie kleuren, voor speelgoed en boeken, bidden voor veiligheid onderweg, voor een goede dag op school, voor wijsheid voor de dokter, enz enz. De eerste week in deze serie, waarin we vooral bidden en danken voor onszelf – het eerste icoontje op de gebedsarmband – was prachtig. Beide kinderen pakten het op: “Mam, ik moet nog even een gebedsbriefje tekenen hoor!”, zo klonk het heel geregeld. En zo leerden ze met een klein stapje om God niet búiten het normale leven te zien, maar erbíj: God heeft te maken met ons eten, met de kleuren om ons heen, met onze tijdsbesteding. God is erbij, Gods naam is Jahweh!

(meer…)

Gezinsmoment: bidden met kinderen #1

“We hebben een beetje een raar opdrachtje om te doen,” vertel ik Elianne en Joël aan het begin van ons gezinsmoment. (We beginnen ons gezinsmoment altijd met het drinken en eten van iets lekkers.) “Iedereen krijgt een bakje met daarin wat lekkers. Maar je mag dit niet hier opeten. Je moet het meenemen naar een plekje waar je helemaal alleen bent. Daar mag je het opeten, en als je bakje leeg is, mag je weer terug aan tafel komen zitten.” Tot mijn stomme verbazing pakken Elianne en Joël zonder enig protest een bakje, zoeken een plekje op waar ze alleen zijn, en eten hun bakje leeg. Even later, weer allemaal rond de tafel, vragen we: “Vond je dit leuk, zo helemaal alleen het lekkers opeten?” Het antwoord dat ze beide geven, laat niets aan onduidelijkheid over: “Nee!!”

Je leven delen met God

We praten er over door. Zo in je eentje zitten, is helemaal niet leuk; terwijl samen als gezin iets lekkers eten aan het begin van een gezinsmoment juist heel gezellig en fijn is. Want dan kun je met elkaar praten, samen lachen of samen ruzie maken, en dingen met elkaar delen. We leggen de link naar God. God vraagt niet van ons dat wij ons leven alléén leven; we mogen dit sámen leven, met elkaar en met God. De komende gezinsmomenten gaan we het hebben over bidden. En bidden is eigenlijk niets anders dan: je leven delen met God.

(meer…)

Gezinsmoment: sponsorkindje / granny

“Baby Jezus!!” roept Joël opgetogen uit aan het begin van ons gezinsmoment. En inderdaad: het allerkleinste matroesjka-poppetje dat op tafel staat, figureerde tijdens het afgelopen adventsproject voor peuters als baby Jezus. Hoe tof om te merken dat Joël, zo klein als hij is, deze advenstperiode echt intensief heeft meebeleefd. En hoe mooi dat we deze uitroep van Joël spontaan een mooi plekje kunnen geven in ons gezinsmoment over Gods hart voor kwetsbare mensen.

(meer…)

Gezinsmoment: Oud & Nieuw 2017-2018

Het is wat laat, maar daarom niet minder gemeend: ik wens jullie allemaal de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!

Gezinsmoment Oudjaarsdag

Ook in ons gezinsmoment besteedden we aandacht aan Oud & Nieuw. Oudjaarsdag 2017 viel dit jaar op zondag; een mooi moment om met onze kinderen terug te blikken op het afgelopen jaar, en vooruit te kijken naar het nieuwe jaar. (meer…)

Licht in de duisternis

Een stille morgen. Een sporadisch moment van rust in huis. De kinderen naar school en de speelzaal. Ik ontsteek een kaarsje. Doelbewust.

Het is bijna kerstfeest. Feest om de komst van Jezus. Zijn komst: niet als een donderslag bij heldere hemel. Maar als een baby’tje: klein, kwetsbaar, onopvallend, nietig, afhankelijk. Als een lichtje in de duisternis.

Ik staar in het vlammetje. Klein, kwetsbaar, het flakkert als ik erover blaas. Maar: warmte, glans, en licht.

(meer…)

1 2 3 9